jueves, 23 de junio de 2016

JOSÉ MARÍA ÁLVAREZ


JOSÉ MARÍA ÁLVAREZ (Cartagena, 1942)




CANTO DE AMOR A BARCELONA


«Ciudad grandísima que puede llamarse, con toda justicia, una gran tienda»
AUGUST FRIEDRICH F. VON KOTZEBUE

«Al caballero pertenecen bienes y honra»
RAMÓN LLULL

Cae la lluvia de Otoño.
La ciudad resplandece.
El tiempo que viví por estas calles,
las mujeres y amigos que me siguen,
antes de que la edad disipe como un viento
helado
cuanto los atraía.
Sentarme en cualquier sitio,
beber hasta la noche,
viendo pasar a las muchachas
y caer las hojas de los árboles.
Si nuestras ilusiones envejecen,
la piel guarda tu olor.
Y así, prendido en esta despedida,
brindo por ti.

 
Άσμα αγάπης για τη Βαρκελώνη


«Τεράστια πόλη που δίκαια θα μπορούσε να ονομαστεί, ένα μεγάλο μαγαζί»
AUGUST FRIEDRICH F. VON KOTZEBUE

«Στον ιππότη ανήκουν αγαθά και τιμή»
RAMÓN LLULL


Πέφτει του Φθινοπώρου η βροχή.
Η πόλη λάμπει.
Ο καιρός που ’ζησα στα σοκάκια αυτά,
οι γυναίκες και οι φίλοι που μ’ ακολουθούν,
πριν η ηλικία σκορπίσει σαν άνεμος
παγερός
όλα όσα τους αιχμαλώτιζαν.
Κάθομαι οπουδήποτε,
πίνω μέχρι το βράδυ,
βλέποντας τα κορίτσια να περνούν
και τα φύλλα των δέντρων να πέφτουν.
Αν γερνούν οι προσδοκίες μας,
το δέρμα φυλάει τη μυρωδιά σου.
Κι έτσι, αγκιστρωμένος σ’ το αποχαιρέτισμα αυτό,
κάνω μια πρόποση για σένα.


CEREMONIA DEL SUR

 «La selva está llena de jinetes»
FRIEDRICH VON SCHILLER

«Iban a forzar las puertas de la muerte»
G. K. CHESTERTON

El Sur no tiene estatuas
Como un reino increíble
Bajan de las montañas hasta el mar
Sus áridas llanuras
Abrasados caminos
Cadáveres de puertos que una vez
Alumbraron los mares Devorados
 Bajo el sol por el tiempo
Mundo viejísimo impasible
Contempla el paso del Destino
Los imperios que alzáronse y cayeron
Enterrándolos Sin memoria


Ιεροτελεστία του Νότου

«Η ζούγκλα είναι γεμάτη καβαλάρηδες»
FRIEDRICH VON SCHILLER

«Επρόκειτο να παραβιάσουν τις θύρες του θανάτου»
G. K. CHESTERTON


Ο Νότος δεν έχει αγάλματα
Όπως ένα απίστευτο βασίλειο
Κατεβαίνουν απ’ τα όρη ίσα με τη θάλασσα
Οι άγονοι κάμποι του
Δρόμοι που καίνε
Κουφάρια λιμανιών που κάποτε
Έφεραν στο φως τις θάλασσες Κατασπαραγμένες
Κάτω από τον ήλιο για το χρόνο
Κόσμος παμπάλαιος ατάραχος
Ατενίζει το πέρασμα της Ειμαρμένης
Τις αυτοκρατορίες που ορθώθηκαν και έπεσαν
Θάβοντάς τους Δίχως θύμηση



PASEOS POR ROMA

«Oh qué feliz me siento en Roma!»
GOETHE

Cuando tus ojos ya no juzguen
sino contemplen,
cuando ya sólo agradezcas.
Esa es la edad de Roma,
la edad de pasear
por Roma.


Σεργιάνι στη Ρώμη
                                  

            «Ω! Τι ευτυχισμένος που αισθάνομαι στη Ρώμη!»
                                               GOETHE
                       
Όταν τα μάτια σου δεν θα κρίνουν πλέον
αλλά θα ατενίζουν,
όταν πλέον μόνο θα ευχαριστείς.
Αυτή είναι η εποχή της Ρώμης,
η εποχή να σεργιανίσεις
στη Ρώμη.



*Traducción de Natasa Lambrou






NATASA LAMBROU (Atenas, 1971) hizo el Máster en Traducción, Comunicación y Mundo Editorial por la Universidad Aristóteles de Tesalónica y es Licenciada en Lengua y cultura españolas por la Universidad Abierta de Grecia. Ha publicado varios relatos y realizó el Taller de Traducción (de griego a español) en el Instituto Cervantes.





No hay comentarios:

Publicar un comentario