miércoles, 26 de abril de 2017

EIRINI MARGARITI


EIRINI MARGARITI (Atenas, 1979)




Φλαμίνγκο

Τη λέγαν Μίλλυ
Και ζούσε μέσα σε ένα αεροπλάνο
Πολλά χρόνια
Μισή φλαμίνγκο μισή άνθρωπος
Ροζ από την κορφή ως τα νύχια
Τραγούδια δεν ήξερε άλλα
Εκτός από τον αέρα
Πότε από εδώ πότε από εκεί
Κανέναν λένε δεν αγάπησε
Εκτός από τα σύννεφα
Κοιτούσε τον κόσμο από ψηλά
Τι έκσταση
Να νιώθεις τα χιλιόμετρα
Ποτέ της δεν φοβήθηκε
Τον ουρανό
Κι όλο ήταν πάνω στις σκεπές
Τις λίγες μέρες που στον κόσμο κατοικούσε
Μικρές σταγόνες ξεχείλιζαν τις τσέπες της
Και έσταζαν πάνω στα όνειρά μας
Οι φτέρνες της χάιδευαν τα μαλλιά μας
Τη λέγαν Μίλλυ
και ίσως δεν την είδαμε ποτέ
Κι ας περπατούσε πάνω απ’ τα κεφάλια μας.


Flamenco

Se llamaba Mili
Y vivió en un avión
Durante muchos años
Medio flamenco medio humano
Rosa de arriba a abajo
Canciones no sabía más
Salvo el viento
Unas veces por acá otras por allá
No amó a nadie se dice
Salvo las nubes
Miraba el mundo desde arriba
Qué éxtasis
Sentir los kilómetros
Nunca tuvo miedo
Del cielo
Y siempre estuvo sobre los tejados
Los pocos días que en el mundo habitaba
Gotitas rebosaban sus bolsillos
Y goteaban sobre nuestros sueños
Sus talones acariciaban nuestro pelo
Se llamaba Mili
Y quizá nunca la habríamos visto
Aunque caminara sobre nuestras cabezas


******

  
(άτιτλο)

Λίγες φορές πριν
Είναι παιδί
Παιδί
Κρυμμένο στο κρεβάτι του
Που παίζει

Σκιές στον τοίχο με τα χέρια του
…παίζει
Μετά νομίζει πως είναι αληθινές



(sin título)

Pocas veces antes
Es un niño
Niño
Escondido en su cama
Que juega

Sombras en la pared con sus manos
… juega
Después cree que son verdaderas


 ******


Συγκεντρωμένος

Συγκεντρωμένος.
Μοιάζει με έρωτα.
Χέρι στο στόμα
Σκέφτεται
Μετά στην μύτη
Τρία λεπτά για μένα, αυτός από την άλλη πλευρά

Δυο τρένα που συναντιούνται
Δυο άνθρωποι που μάλλον ποτέ

Ταχύτητα και σκοτάδι
Είμαι όρθια
Πάντα όρθια
Λες και περιμένω κάτι να συμβεί
Όρθια
Να κρατάω σημειώσεις
Μοναξιά
Γράφω με το χέρι μου
Μια μοναξιά με χέρι αριστερό

Πιστεύω αυτός που σκέφτηκε τους διαφορετικούς προορισμούς δεν είχε ιδέα από αγάπη.


Concentrado

Concentrado.
Parece amor.
Mano a la boca
Pensando
Después a la nariz
Tres minutos para mí, él por el otro lado

Dos trenes que se encuentran
Dos personas que tal vez nunca

Velocidad y oscuridad
Estoy de pie
Siempre de pie
Como si esperara a que pase algo
De pie
Tomando notas
Soledad
Escribo con la mano
Una soledad con mano izquierda

Creo el que pensó en los destinos diferentes no tenía ni idea de
amor.


******


(για αγάπη)

Η πόρτα ήτανε κλειστή. Καμιά φωνή από μέσα. Και τα κεριά περίμεναν τους
ζωντανούς. Μες στα πλευρά μου χτυπάει μια καρδιά δική σου. Εκεί πιο δίπλα
που θυμάται. Τα πρόσωπα, τις ιστορίες. Πως ήταν οπωσδήποτε σημαντικά. Και στα
παιχνίδια κόσμος άλλος δεν υπήρχε. Μόνο μια θάλασσα μικρή μας σκέπαζε όλους.
Για αγάπη ακούμε τις φωνές όταν ξυπνάμε. Την πόρτα όταν ανοίγει


(de amor)

La puerta estaba cerrada. Ninguna voz por dentro. Y las velas estaban esperando a los vivos. Dentro de mis costillas late un corazón tuyo. Allí al lado que se acuerda. De los rostros, de las historias. Que eran importantes desde luego. Y en los juegos más gente no había. Solamente un mar pequeño nos cubría todos. De amor escuchamos las voces cuando nos despertamos. La puerta cuando se abre



*Traducción de Natasa Lambrou



No hay comentarios:

Publicar un comentario