miércoles, 11 de octubre de 2017

ATHANASIOS VAVLIDAS

Athanasios Vavlidas (Atenas, 1964)




 ΘΩΠΕΙΕΣ


(Αφιερωμένο στον Ραούλ Σουρίτα με αφορμή την πρώτη έκδοση ποιημάτων του στα ελληνικά σε μετάφραση Νατάσας Λάμπρου και Στέλιου Χουρμουζιάδη)

Στίχοι που κρέμονται από κλαδιά
και ανθίζουν μόνο με τη δική σου άνοιξη

Α'
Απ' τον χειμώνα που πέρασε
κράτησα μια παγωμένη σταγόνα
και τα χέρια σου δετά στο λαιμό μου.

Β'
Με την πρώτ' ηλιαχτίδα
το φως ανακλάται στο σώμα σου
και τα μέλη σου σφύζουν από χυμούς.

Ο ήλιος τρέμει
απ' το κρύο που αναδύει ο χειμώνας
και δυναμώνει τις καταιγίδες του
να υποδεχθεί την άνοιξη στην αγκαλιά σου.

Γ'
Οι λέξεις λιώνουν
και μένουν τα σύμφωνα
να κρέμονται στα κλωνάρια
τα φωνήεντα μόνα τους
ταξιδεύουν με ούριο άνεμο
σαν τη γύρη που ποθεί γόνιμο πνεύμα.

Τα πουλιά που κουρνιάζουν εδώ
ανοίγουν διπλά φτερά:
εκείνα που είχαν πριν απ' το χιόνι
και τούτα που τώρ' ανθίζουν
εκείνα πριν απ' το χιόνι
γίνονται φύλλα στα κλαδιά
και τα καινούργι' αποκόβονται
για να μοιάσουν στα σύννεφα.

Φωνές διαλύουν τα σύννεφα του ονείρου
και διαχέουν παντού την κραυγή του ήλιου.

Ιούνιος 2017



CARANTOÑAS


(Dedicado a Raúl Zurita con motivo de la primera publicación de sus poemas traducidos al griego por Natasa Lambrou y Stelios Hourmouziadis)



Versos que se cuelgan de ramas
y florecen sólo con tu primavera

Desde el invierno pasado
una gota helada guardé
y tus manos ajustadas en mi cuello.

Β'
Con el primer rayo del sol
la luz se refleja en tu cuerpo
y tus miembros laten de jugos.

El sol tiembla
por el frío que emana el invierno
y se fortalece sus tormentas
para acoger la primavera en tus brazos.

C'
Las palabras se derriten
y quedan los consonantes
colgados de vástagos;
las vocales solas
viajan con viento propicio
como el polen que desea espíritu fecundo.

Los pájaros que se posan allí
abren alas dobles:
aquellas que tenían antes de la nieve
y estas que ahora florecen;
las de antes de la nieve
se hacen hojas en las ramas
y las nuevas se cortan
para parecerse a las nubes.

Voces desvanecen las nubes del sueño
y dispersan el grito del sol por todas partes.


Junio de 2017



*****


ΑΓΟΡΑ ΚΥΜΑΤΩΝ


Με πόσα χρήματα αγοράζεις δέκα κύματα,
με πόσα εκατό;
Μη θέλεις δάνειο βροχής;
Θέλεις τον άνεμο εγγυητή;
Τα θέλεις με ρήτρα βράχων
ή στ’ ανοιχτά άνευ επιτοκίου;
Θα εξοφλήσεις με ποτάμια ή δάκρυα;

Με πόσα χρήματα
για πόσα κύματα
θα πληρώνεις την απληστία των καιροσκόπων;

2/2/1997

COMPRA DE OLAS

¿Con cuánto dinero compras diez olas,
con cuánto ciento?
¿Acaso quieres un préstamo de lluvia?
¿Quieres al viento avalista?
¿Lo quieres con cláusulas de rocas
o en alta mar sin tasa de interés?
¿Amortizarás con ríos o lágrimas?

¿Con cuánto dinero
para cuántas olas
pagarás la codicia de los oportunistas?

2/2/1997



*****

ΦΥΣΗΞΕ ΒΟΡΙΑΣ


Φύσηξε βοριάς κι ανησυχία –

οι  κεραίες λυγίζουν τα κλαδιά τους
σα να ΄ναι  οι τελευταίοι αποδέκτες ενός φόβου
που ίπταται στην ατμόσφαιρα της πόλης,

που καταβρέχει με απειλές
σημάδια ύποπτα και ξένα.

Φύσηξε βοριάς – ντύσου με άμυνα,
σφίξε  τα κουμπιά της ψυχραιμίας
κι άσε το φόβο να εξατμισθεί ακέραιος.


16/11/1997



SOPLÓ VIENTO DEL NORTE

Sopló viento del norte e inquietud

las antenas doblan sus ramas
como si fueran los últimos receptores de un miedo
que se planea en la atmosfera de la ciudad,

que empapa con amenazas
señales sospechosas y ajenas.

Sopló viento del norte – vístete con defensa,
apriétate los botones de la calma
y deja que el miedo se evapore íntegro.


16/11/1997


1 comentario:

  1. Poemas de una sensibilidad muy tierna, traducidos gracias al extraordinario talento de Natasa Lambrou

    ResponderEliminar